Balkon - Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi

Informacje

Scena
Scena kameralna

Twórcy

reżyseria, scenografia, opracowanie tekstu :
Agata Duda-Gracz
przekład :
Konstanty A. Jeleński
muzyka :
Jakub Ostaszewski
reżyseria światła :
Piotr Pawlik
ruch sceniczny :
Kamila Jankowska, Witold Jurewicz
asystent scenografa :
Ryszard Warcholiński
inspicjentka, suflerka :
Ewa Nowak

o spektaklu

Jean Genet (1910-1986) wciąż elektryzuje widzów i czytelników na świecie. Francuski pisarz o skomplikowanym, pełnym konfliktów z prawem życiorysie, dramaturg, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli awangardy teatralnej XX wieku. Uważa się go za burzyciela i moralistę zarazem. Premiery takich sztuk jak Balkon czy Parawany doprowadziły do burzliwych skandali. Porównywano go do Villona, Beaudlaire'a i de Sade'a, a nawet przyznawano mu pierwszeństwo wśród nich.
Jego sztuki rozgrywają się jak gdyby w świecie masek, luster, przebierania się, zamiany i kradzieży osobowości, błazenady traktowanej jako tajemnica istnienia. Taki świat wyrasta z filozofii autora, dającej się sprowadzić do podstawowej myśli, że ludzie są niezdolni być samymi sobą, istnieją tylko jako fałszywe wyobrażenia, jakie mają jedni o drugich.

Balkon, podobnie jak inne sztuki Geneta jest ostrą satyrą obyczajową, wymierzoną przeciw społeczeństwu mieszczańskiemu. Tutaj przebierańcy wychodzą z alkowy, zaczynają żyć nowym życiem. Królowa, Generał, Biskup, Sędzia, wszyscy są nieprawdziwi, ale to nie przeszkadza im stać się w zniszczonym rewolucją państwie realnymi odtwórcami przybranych ról. Tak z gości burdelu, w którym pozwalano im przebierać się w ubrania dostojników, pełnić ich funkcje, na które nie zasługiwali, stają się godnymi szacunku obywatelami, Sędziami, Królowymi, Generałami. Nowi liderzy porewolucyjnego państwa, wywodzą się z Wielkiego Balkonu, burdelu iluzji i niespełnionych marzeń. Burdel gwarantuje im satysfakcję i chwilowe spełnienie marzeń; gra nabiera tempa, kiedy sen staje się rzeczywistością. Iluzja i gra zawładną zniszczonym światem, ludzie zadowolą się nieprawdą byle nie musieli po raz kolejny doświadczyć zła. Ucieczka od odpowiedzialności za rzeczywistość i brak konsekwencji doprowadza do globalnego koszmaru egzystencji według reguł obłudnej gry.

premiera na Scenie Kameralnej 16 lutego 2008 r.
czas trwania spektaklu: 105 minut (bez przerwy)

Recenzje

nagrody

Złota Maska dla Mariusza Witkowskiego za najlepszą rolę męską w sezonie artystycznym 2007/2008