Dybuk

...Zderzenie świata realnego i przeczuwalnego, do jakiego doprowadza Mariusz Grzegorzek w swojej interpretacji legendarnego „Dybuka”, wciska w krzesło. Trwająca 140 minut wędrówka dusz to trzymająca w napięciu koncentracja zdarzeń przepojonych żydowskim mistycyzmem kabalistycznym. Przedstawienie wciąga w jakiś emocjonalny wir. Na scenie Teatru im. S. Jaracza (aktorzy i publiczność są obok siebie), Grzegorzek świetnie prowadzi przez tekst. Odczytując zawarte w nim znaki oprawia je własną scenografią. Powstaje wizjonerski, sceniczny performance, któremu treści dodają graficzne obrazy, kamyki, geometria podkreślana sznurkowymi liniami (...) Na najwyższej nucie emocji grają świetni młodzi aktorzy Marek Nędza (tegoroczny dyplomant PWSFTviT) i Agnieszka Więdłocha (przed rokiem skończyła łódzką szkołę). Wciągają w mistyczną rozgrywkę, w wizje zespolenia duchowego i erotycznego pożądania. W roli cadyka z Miropola, mającego pogodzić racje żywych i umarłych, reżyser obsadził kobietę. Niezawodna Barbara Marszałek daje postaci magiczny wymiar - przeraża walką z mocami ludzkimi i nieludzkimi... 

...Spektakl Mariusza Grzegorzka jest popisem aktorskim najmłodszych członków zespołu, którzy jeszcze rok, dwa lata temu pobierali nauki w murach łódzkiej PWSFTv i T lub którzy nadal są jej studentami (Andrzej Niemyt i Mateusz Król). Poza Markiem Nędzą i Agnieszką Więdłochą, którzy bardzo sugestywnie wykreowali postaci głównych bohaterów, w przedstawieniu możemy oglądać także Krzysztofa Wacha i Radosława Osypiuka w roli chasydów. Spektakl, w którym występuje tyle młodych aktorskich talentów jest prawdziwą rzadkością, teatralna młodzież pod żadnym względem nie odstaje od swoich bardziej doświadczonych kolegów. Zrealizowanego w Teatrze Jaracza „Dybuka” nie można nie zobaczyć. Na piękno obrazów będących efektem wyobraźni reżysera nakłada się poetyckość i niezwykły urok samego tekstu oraz oprawa muzyczna, której autorem jest grający na akordeonie, siedzący z lewej strony sceny Leszek Kołodziejski - przeplatanie tych elementów sprawia, że przedstawienie po prostu zachwyca. Posiada ono także swój magnetyczny rytm, który wciąga od pierwszych chwil spektaklu, pozwalając widzom na unoszenie się z prądem wydarzeń, na jakiś czas wytrącających nas z nurtu codzienności. Każe zastanowić się nad tym „za jaką sprawą i czemu dusza ludzka spada z najwyższych wyżyn w otchłań głęboką... 

...Od początku było jasne, że ciężar gry spocznie na osobach Agnieszki Więdłochy i Marka Nędzy(...) w efektownych scenach opętania oboje są świetni. Proste, ale wielowarstwowe i poruszające środki, które jak na bardzo fizyczny teatr Grzegorzka nie zaskakują, mogą jednak wywoływać zbyt łatwe skojarzenia z horrorowymi opętaniami: wywalone białka, modulowanie barwy głosu, dwugłos.(...) Dobrę grę pokazała Barbara Marszałek, dla osiągnięcia efektu obcości obsadzona w roli cadyka Azriela. Nie nazbyt wyeksponowana jest postać Meszułacha (ciekawy Bogusław Suszka), bardzo istotna u Anskiego. W pamięci pozostaje Mariusz Jakus, rubaszny ale i pokorny reb Sender... 

...W Teatrze Jaracza można oglądać spektakl na podstawie najsłynniejszego dramatu Szymona An-skiego - „Dybuk” w reż. Mariusza Grzegorzka. To widowisko, które efektami zapiera dech w piersiach i zaskakuje precyzją ruchów aktorów ....Głos Dybuka stworzony przez duet Więdłocha i Nędza przywodzi na myśl najstraszniejsze horrory. Nieśmiałe spojrzenia Chanana z pierwszych scen spektaklu przemieniają się w pełną namiętności żądzę posiadania Lei na własność, aż w końcu przeznaczeni sobie stają się jednym nierozerwalnym ciałem. Ich wspólne sceny opętania należą do najefektowniejszych w spektaklu. Grzegorzek wykorzystał w „Dybuku” aż 24 aktorów. W roli Cadyka z Miropola obsadził Barbarę Marszałek, która stworzyła wyrazistą postać schorowanego przywódcy. Ostatnia w tym sezonie premiera w Jaraczu jest zdecydowanie najlepszą. „Dybuka” trzeba zobaczyć...