Informacje
Twórcy
o spektaklu
Rozmowy z katem Kazimierza Moczarskiego to upiorna podróż w głąb zatrutego chorą ideologią umysłu. Nie ma w nim żadnej refleksji, są wbite polityczną propagandą hasła. Ideologiczna tresura hermetycznie oddzieliła go od rzeczywistości. Dla Moczarskiego niemiecki zbrodniarz, likwidator warszawskiego getta, oficer SS Jürgen Stroop, główny bohater Rozmów z katem, był tym, czym dla Hannah Arendt Adolf Eichmann – odpychającym, a jednocześnie fascynującym produktem systemu totalitarnego, jego wzorowym, bo pozbawionym jakiegokolwiek osobistego stosunku do wykonywanych zadań, funkcjonariuszem. Obaj wszystko, czego potrzebowali, a co zwalniało ich z moralnego osądu wydawanych im poleceń i własnych czynów, mieli w rozkazach i partyjnych okólnikach. Rozmowy z katem stanowią świadectwo tego, co z człowiekiem może zrobić polityczny fanatyzm. Są także przestrogą. Aby nie dać się omamić i ogłupić, jak Stroop, nie pozwolić przerobić się na bezwolne narzędzie bestialstwa, okrucieństwa, kłamstwa, zniszczenia.
W spektaklu w roli strażnika - Piotr Kowalski
Premiera na Scenie Kameralnej 3 czerwca 2023 r.
Czas trwania spektaklu: 90 minut.
Przedstawienie dedykujemy więźniowi politycznemu białoruskiego reżimu Andrzejowi Poczobutowi oraz wszystkim więźniom politycznym.
Licencja na wystawienie utworu została wydana przez Stowarzyszenie Autorów ZAIKS
Projekt partnerski Fundacji PZU
Patronat Medialny
TVP 3 Łódź
Toya TV
Radio Łódź
Współpraca medialna
MeloRadio
Radio Złote Przeboje
wideo
Recenzje
(...) Wspaniały popis zaangażowania i gry aktorskiej Sławomira Grzymkowskiego idealnie oddał opętanie ideologiczne i bezmyślność Stroopa. Moczarski (zagrany przez Łukasza Lewandowskiego) prezentował polską inteligencję – oddany był walce o wolność kraju, ale też był bardziej świadomy złożoności życia.
(...) Chorosiński zaprezentował nam „Rozmowy...” znakomicie. Jeden z najlepszych polskich aktorów – Łukasz Lewandowski– genialnie wcielił się w Moczarskiego, surowość Stroopa precyzyjnie odegrał Sławomir Grzymkowski. Trzeciego więźnia zagrał obiecujący, mający już wiele udanych kreacji teatralnych Radosław Osypiuk. (...) Tu wszystko jest precyzyjnie utkane na potrzeby skrupulatnie budowanej dramaturgii. Emocje, a wraz z nimi niezgoda na okrucieństwa, o których słyszymy, sięgają zenitu.