Informacje
Twórcy
O spektaklu
Intymna love story dwojga poranionych emocjonalnie, rozżalonych ludzi, którzy spotykają się aby - wobec nieplanowanej ciąży i perspektywy rodzicielstwa - porozmawiać o przyszłości ich burzliwego związku. Próbują odkryć, gdzie i kiedy popełnili błąd i zdecydować, czy uda się go naprawić. Próby pojednania i czułość mieszają się z brutalnością i agresją. Bohaterowie znęcają się nad sobą psychicznie i wzajemnie dręczą. Łamią wszelkie tabu, tocząc zaciekłą seksualną wojnę. Sztuka pokazana w 2002 roku na festiwalu teatralnym w Edynburgu okazała się skandalem obyczajowym, oskarżano ją o bezprecedensową obsceniczność. Widzowie opuszczali teatr w trakcie przedstawienia. Krytycy tymczasem docenili jej pionierski charakter, obrazoburczość wynikającą z łamania barier pruderii i skostniałych konwencji społecznych, podkreślali wyrazistość, dowcip i odwagę autora w eksplorowaniu ludzkiej psychiki i zachowań.
Anthony Neilson (rocznik 1967); skandalizujący szkocki dramaturg i reżyser. Współtwórca powstałego w latach dziewięćdziesiątych nurtu dramaturgii brytyjskiej określanego mianem nowego brutalizmu, do którego przypisani są również m.in. Sarah Kane i Mark Ravenhill. Estetyka szoku, którą posługują się młodzi twórcy, służyć ma rozbudzeniu moralnej wrażliwości społeczeństwa i jego odnowie. Neilson jest autorem wyrazistych, odważnych, pełnych pasji sztuk, penetrujących nieodkryte obszary ludzkiej psychiki. Brytyjska krytyka upatruje w nim rejestratora i diagnostę mentalnych schorzeń, perwersji i dewiacji. On sam nie kryje, że jednym z jego ulubionych tematów jest seks. Wśród tytułów, które miały największy rezonans, oprócz bulwersujących Szwów (Stitching), wymienić należy sztuki: Penetrator, The Censor, The Lying Kind, Realism, The Wonderful Word of Dissocia, The Menu. Polska prapremiera Szwów (pt. Zszywanie) w reżyserii Anny Augustynowicz odbyła się w 2004 roku w Warszawie, na deskach Teatru Rozmaitości. Spektakl został ocenzurowany po interwencji warszawskich radnych.
premiera na SCENIE KAMERALNEJ 13 września 2008 r.
czas trwania spektaklu: 100 minut
Galeria
Recenzje
...Małgorzata Bogajewska (...) wykreowała love story na początek XXI wieku. Mocne, chwilami grubiańskie sceny dramatu, zamieniła w jakby odrealnione, poetyckie sytuacje. (...) Małgorzatę Bogajewską musiał przy tym wieść niezwykły siódmy zmysł (bo sama wrażliwość i inteligencja, które zresztą reżyserka w swej realizacji manifestuje, to jeszcze mało): jej koncepcja wywindowała całość w rejony teatralnej magii. (...) Popis znakomitego aktorstwa: doskonałej harmonii, absolutnego słuchu, rzemieślniczej sprawności i wyczucia prawdy dali oboje występujący. Widać, że Cynke i Maćkowiak zaufali Bogajewskiej i z zamkniętymi oczami skoczyli w przepaść. Gdzie zresztą stała Bogajewska i łapała ich na ręce. Była to, jak się okazało, przepaść sukcesu. W budowaniu jakże pięknej metafory pomogła Bogajewskiej bardzo dobra scenografia Macieja Chojnackiego i muzyka, którą oprawił spektakl Rafał Kowalczyk...
...Dla twórców teatru „Zszywanie” to wyzwanie. Podjęła je Małgorzata Bogajewska i na Scenie Kameralnej Teatru Jaracza dokonuje poruszającej prowokacji. (...)
Wyjątkowym walorem tego przedsięwzięcia okazali się aktorzy Katarzyna Cynke i Kamil Maćkowiak. Ich role wymagają morderczego zaangażowania fizycznego
psychicznego, wyzbycia się skrępowania w erotycznej grze. I oni temu sprostali...
...Aktorzy skontrastowani już przez samo bycie w przestrzeni, a także na poziomie gestów, głosów oraz charakterów, oboje stworzyli przekonujących i bezpośrednich bohaterów. Zarysowane przez aktorów sytuacje są czytelne, a działania precyzyjne. (...) Cynke i Maćkowiak potrafią zaskoczyć, rozśmieszyć, a chwilami także wzruszyć..
...Dzięki doskonałej grze aktorskiej oglądając historię Stu (Kamil Maćkowiak) i Abby (Katarzyna Cynke) skupiamy się na emocjach i tym, co w teatrze najwspanialsze - na swoich reakcjach, na obserwowaniu własnego zachowania (...) Katarzyna Cynke i Kamil Maćkowiak doskonale partnerują sobie w spektaklu, dopełniając nawzajem swoje postaci...